162
Een zalige Kerstmis

Met dank aan: Jan Strijbos

“Een zalige Kerstmis 1944”, verteld door Nelly Gellings, geboren 14 augustus 1933, uit Castenray.

“Een grote doos vol met allerlei etenswaren en lekkernijen stond op een stoel voor een armoedig kribje, toen wij op Kerstdag, 25 december 1944, ’s morgens vanuit ons bed de woonkamer binnenkwamen. Met grote ogen keken we vol verbazing naar de doos. Zou het kerstkindje al dat lekkers hebben gebracht? “Moeder, moeder, kom eens kijken!”, riepen we. Moeder kwam vlug op ons geroep af en vertelde ons dat een groep Engelse militairen die in ons huis ingekwartierd lagen, die doos hadden gebracht.

Aan het woord is Nelly Jenniskens-Gellings uit Wanssum (‘Gellings Nel’), die voorheen woonde op de boerderij die bij oudere Castenrayers beter bekend is als boerderij ‘De Pous’. Helaas is deze boerderij tijdens de ruilverkaveling gesloopt.

Het ging op kerstmis aan.

Toen moeder de boom wilde gaan versieren, bleek dat de militairen de op zolder goed bewaarde kerstspullen hadden gevonden, waarmee ze de schuur hadden versierd. Daar vierden de soldaten op hun manier hun Kerst in deze ook voor hen zo spannende tijden. Ze zongen samen kerstliederen en de hele dag hoorde men wel ergens “Silent night, Holy night“. Ik verstond er geen letter van, maar het bleek achteraf Stille nacht, Heilige nacht te zijn.

Mijn moeder had echter niets meer dan een armoedig kribje dat ze in de kamer had neergezet en waarbij we de doos vonden. De soldaten hadden aan moeder gemerkt dat ze het niet leuk vond, dat ze de kerstspullen zonder te vragen op zolder hadden gepakt. Daarom hadden ze de doos vol lekkernijen bij het kribje gezet. Ons gezin was er erg blij mee en we dankten de soldaten daarvoor.

Kerstmis ging voorbij.

Enkele dagen later was er in een van de kippenhokken van Piet Rambags een feest voor alle kinderen uit de straat, georganiseerd door de Engelse soldaten. Ze hadden het kippenhok  schoongemaakt en met kerstspullen versierd. Omdat het bitter koud was, hadden ze petroleumkachels geplaatst, waardoor het in onze kippenkerststal lekker warm was.

Evenals de kinderen waren ook de ouders welkom. De soldaten deelden er snoepjes uit en koekjes met krenten. Ook was er allerlei lekkers te eten en te drinken. We hebben veel kerstliedjes gezongen. Het was een kinderkerstfeest om nooit te vergeten. De soldaten praatten veel met elkaar en zongen over vrede op aarde. We verstonden er geen woord van. Dat hoefde ook niet. We voelden heel goed aan wat ze bedoelden.

Later werd mij veel duidelijk. Zij vochten voor vrijheid, voor vrede. Veel van deze soldaten hebben de verworven vrijheid mee mogen beleven, anderen echter niet. Die zijn op de lange weg van Castenray naar Berlijn in de strijd tegen het onrecht en voor de vrede gesneuveld. Gesneuveld voor ons en voor allen die aan deze dappere mannen hun vrijheid te danken hebben. Om de vrede, de welvaart, die wij heden ten dage genieten echt te kunnen waarderen, moet men de slechte tijden hebben meegemaakt.

Vrede op aarde, Stille nacht, Kerstmis 1944. Ik zal het nooit vergeten.”

Op de foto staat de boerderij van de familie Rambags aan de Castenraysestraat (tegenwoordig Lollebeekweg) in Castenray.

 

Waar

Wanneer